ความคืบหน้าจริง

มีประมาณ 7 พันล้านคนบนโลกที่มีวันนี้มี เพียงกว่า 9 พันล้านโดยคาดว่าในปี 2050 . ป.ร. ให้ไว้ว่าหลายคนที่ยากจนที่สุด 1-2000000000 คนบนโลกอาจไม่ได้มีเพียงพอที่จะกินวันนี้เราสามารถคาดหวังจริงๆเพียงพอที่จะกินอาหารมากกว่า 9 พันล้านคนในน้อยกว่า 40 ปีเวลา? ดีในความเป็นจริงความสามารถทางการเกษตรของเราในการผลิตอาหารเครื่องนุ่งห่มและที่อยู่อาศัยที่มาตรฐานของโลกตะวันตกสามารถรองรับได้เกือบ 12 พันล้านคน

โลกวันนี้มีประมาณ 4,100 ล้านเฮคเตอร์ของที่ดินทำกิน (ที่ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ของดินอย่างเพียงพอและมีปริมาณน้ำฝนเพียงพอสามารถรองรับการเกษตรแบบดั้งเดิม) ที่ 41 ล้านตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 16 ล้านตารางไมล์ น้อยกว่า 5% ของดินแดนแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสวนสาธารณะที่ได้รับการคุ้มครองและการอนุรักษ์สัตว์ป่า ที่เหลือเพียง 15 ล้านตารางกิโลเมตรในปัจจุบันมีการใช้เพื่อการเกษตรตาม FAO (การองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ) ที่ดินทำกินในสถิติเหล่านี้รวมถึงพื้นที่ป่าไม้และที่ดินทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่อาจจะนำมาใช้เพื่อการเกษตรแบบเดิม แต่อาจจะต้องแนบเนียนเพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ จำนวนเงินขนาดเล็กของที่ดินเพาะปลูกแข็งขันในโลก (ส่วนใหญ่ในตะวันออกกลาง) เป็นจริงไม่คิดเพาะปลูกที่ดินทะเลทรายทำทำงานได้โดยการชลประทานและการให้ปุ๋ยเพื่อให้นี้ไม่ได้เป็นขีด จำกัด แน่นอนในการเกษตร

เราคงจะไม่ได้เป็นเนื้อหาที่เปลี่ยนทั้งหมดที่ดินทำกินซึ่งส่วนมากมีอยู่เป็นป่าและระบบนิเวศกึ่งป่าอื่น ๆ เข้าไปในการทำฟาร์มข้าวผลผลิตสูง ผลกระทบต่อสัตว์ป่าและความงามจ​​ะได้อย่างน่าทึ่ง ดังนั้นสมมติว่าโลกเป็นทั้งตัดสินใจที่จะปกป้องเป็นสองเท่าของพื้นที่เพาะปลูกในปัจจุบันการคุ้มครองตามสวนสาธารณะและเงินสำรองอื่น ๆ และสมมติว่าอีก 10% ของพื้นที่จะได้รับการสร้างขึ้นจากป่าที่มีการจัดการกึ่งป่าการจัดการที่ดินของเกม และการใช้ที่คล้ายกัน ที่ใบรวม 33 ล้านตารางกิโลเมตรของที่ดินทำกินสำหรับการเกษตรที่เรากำลังใช้อยู่ 16 ล้านหรือประมาณครึ่งหนึ่ง หนึ่งแล้วอาจจะคิดว่าเราได้อย่างง่ายดายสามารถรองรับสองครั้งประชากรในปัจจุบัน แต่นี้ไม่สนใจว่าประมาณ พันล้านคนเป็นโรคขาดสารอาหารในวันนี้ และอื่น ๆ อีกมากมายที่แต่งตัวไม่ดีและเป็นที่ตั้ง (การเกษตรยังผลิตเส้นใยสำหรับเสื้อผ้า)

ในการเริ่มต้นที่เราควรจะมั่นใจว่าเราสามารถสร้างอย่างน้อย 2,500 แคลอรี่ต่อคนต่อปี (เฉลี่ยความจำเป็นสำหรับคนที่เป็นผู้ใหญ่) ซึ่งเป็นค่อนข้างมากเกินความจำเป็นเพราะมันไม่บัญชีสำหรับความต้องการที่ลดลงของผู้หญิงและเด็ก 2,500 แคลอรี่ต่อคนต่อปีสำหรับ 9200000000 คนเป็นความจำเป็นในระดับโลกของ 23000000000000 แคลอรี่ต่อวันในปี 2050 ถ้าเอเคอร์ของพื้นที่เพาะปลูกทุกปลูก มันฝรั่ง (สูงสุด ผลผลิตแคลอรี่ต่อไร่ ของการปลูกพืชใด ๆ ) เราสามารถผลิต 8 ครั้งกว่าที่เราต้องการเพื่อรองรับความต้องการพลังงานทั้งหมด 9200000000 ประชาชนแม้ว่ามันฝรั่งเพียงอย่างเดียวจะไม่ตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของผู้คน สำหรับโปรตีนและสารอาหารอื่น ๆ {ที่น่าสนใจแอปเปิ้ลอาจให้ แคลอรี่มากยิ่งขึ้นต่อเอเคอร์กว่ามันฝรั่ง }

แทนการพึ่งพาหนึ่งในสามส่วนผสมแต่ละข้าวโพด, ถั่ว, สควอชและรวมกับการหมุนในพืชที่คล้ายกันจะให้สำหรับความต้องการทางโภชนาการเกือบทั้งหมดรวมทั้งโปรตีน, วิตามินและเกลือแร่ (ข้อมูลต่อผลผลิตและปริมาณแคลอรี่ที่สามารถพบได้ ที่นี่ , ที่นี่ , ที่นี่ และ ที่นี่ , ผลผลิตเกษตรอินทรีย์ที่ถูกนำมาใช้มี) ชุดนี้ผลิตทั้งหมดเฉลี่ยจาก 2.7 ล้านแคลอรี่ต่อเอเคอร์หรือเพียงพอกับพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดในการผลิตเพื่อเป็นอาหาร 2.5 เท่าของประชากรใน 2050 ถ้าเราจะให้ความหลากหลายมากขึ้นในอาหารของเราและรวมการบริโภคเพิ่มมากขึ้นผลไม้และผักอาร์เรย์ผลผลิตเฉลี่ยของเราอาจจะตกลงไป 2.4 ล้านแคลอรี่ต่อไร่และลดการเกินดุล 2.3 ครั้งประชากรใน 2050 (โดยใช้มะเขือเทศที่ 80 แคลอรี่ ต่อปอนด์และ£ 20,000 ต่อเอเคอร์เป็นพร็อกซี่สำหรับส่วนผสมของผักอื่น ๆ )

ดังนั้นอาหาร (14 M sq.km), ไม้ (10 M sq.km) แล​​ะเส้นใย (1.6 M sq.km) ความต้องการของประชากรที่คาดการณ์ไว้ใน 2,050 สามารถพบมีเพียง 78% ของที่ดินทำกินของเราสามารถใช้ได้ ( 26 จาก 33 M sq.km) ในความเป็นจริงทุกคนหญิงและเด็กบนดาวเคราะห์ดวงนี้จะสามารถที่จะบริโภคเท่าของสิ่งเหล่านี้เป็นชาวอเมริกันโดยทั่วไป (หรือมากกว่าในกรณีของผัก) และระดับของการผลิตที่จะตอบสนองขึ้น 11.6 พันล้านคน ในขณะที่การปลูกพืชหมุนเวียนประจำปีจะถือว่าในการคำนวณเหล่านี้พืชหลายตัวในแต่ละปีจะไม่ถึงแม้ว่าพวกเขาอยู่ร่วมกันในหลายสถานที่ อะไรตัวเลขเหล่านี้ไม่รวมอย่างชัดเจนเป็นผลิตภัณฑ์จากสัตว์แม้ว่าปลาและเกมการเก็บเกี่ยวในปริมาณที่ยั่งยืนนอกจากจะมีผลกระทบต่อค่าอื่น ๆ จะเป็นสัตว์เลี้ยงของเสียทางการเกษตรรวมทั้งข้าวสาลีและฟางข้าว, พืชปกฤดูหนาวเช่นหญ้าชนิตหนึ่งไม่มี และทิ้งการผลิตเช่นเดียวกับยกดินแดนทุ่งหญ้าที่ไม่สามารถจัดเป็นพื้นที่เพาะปลูก (ด้านข้างเนินเขาทุ่งหญ้าหินทุ่งหญ้าแห้งแล้ง ฯลฯ ) เพิ่มขึ้นเมื่อสัตว์หรือพืชอื่น ๆ ผลผลิตทางการเกษตรหลักจะลดแคลอรี่และการผลิตโปรตีนของที่ดินโดยรวม แต่จะยังคงเป็นไปได้ที่ได้รับ 7 ล้านตารางกิโลเมตรของพื้นที่เพาะปลูกที่ไม่ได้ใช้เปิดเผยในสถานการณ์นี้ การเปลี่ยนแปลงในอนาคตในจำนวนพื้นที่เพาะปลูกเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศหรือการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลยังไม่ได้พิจารณาที่นี่

ดังนั้นทำไมเราไม่กินอาหารให้เพียงพอทุกคนในวันนี้ว่าเรามีมากกว่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรมทั่วโลกมากพอในการผลิต? มีสาเหตุหลายประการ หนึ่งคือขยะ ในสหรัฐอเมริกา 20-40% จากผลผลิตทางการเกษตรจะสูญเสีย สำหรับหนึ่งหรือเหตุผลอื่น ก็คือการที่มีมูลค่าสูง แต่กิจกรรมการผลิตต่ำการเกษตรรวมถึง วัวที่เลี้ยงด้วยธัญพืช และ ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ . อีกประการหนึ่งคือการรวมกันของแรงจูงใจที่ไม่พึงประสงค์ที่สร้างขึ้นโดยคนรวยและคนจนรัฐบาลโลกอย่างแข็งขันที่เกี่ยวข้องกับตัวเองในตลาดการเกษตรที่แตกต่างกันไปจนสุดปลาย ไม่มีแนวทางปฏิบัติเหล่านี้จะต้องตัดออกเพื่อจัดหาอาหารที่เพียงพอและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ เพื่อให้ประชากรทั่วโลก แต่การให้กำลังใจอย่างเป็นทางการและนวัตกรรมและการค้าระหว่างภูมิภาคเปิดจะต้องตอบสนองความต้องการเหล่านี้ เราสามารถพูดได้แล้วว่าเราจะไม่จำเป็นต้องมุ่งหน้าไปหาหายนะ แต่ไม่ว่าเราจะประสบความสำเร็จในการให้บริการอย่างเพียงพอสำหรับทุกคนที่จะยังคงเป็นคำถามเปิด