پیشرفت واقعی

پس از اتمام آموزش خود را در سنگال ، ما به گینه سفر به کشور میزبان ما برای اولین بار. همانطور که باران در اواخر در سنگال شده بود ، زمان ما عمدتا توسط شن و ماسه و گرما و از همان وجود دارد بود. lushness سبز درخشان از سواحل گینه در حال حاضر دیده می شود ماه باران ، یک دید زیبا به رغم از رطوبت است. هفته سریع زن و شوهر از آموزش ، و ما در نهایت در مورد راه ما را به عنوان داوطلب در پست ما باشد. دوز هیجان عصبی سالم سرایت این دوره است.

در این زمان ما می دانستیم دقیقا همان جایی که ما برای زندگی و کار را برای 2 سال آینده اختصاص داده شدند. برخی از این بیماران ناامید خفیف یا خفیف هیجان زده شده توسط چیزی که ما تصور این خانه جدید خواهد بود و چه تجربه ما وجود دارد که داشته باشد ، اما بیشتر از آن مبتنی بر جهل شد. با این حال ، داشتن یک محل خاص برای قرار دادن در به پرسشهای ما که ما با داوطلبان دیگر در حال حاضر در گینه در خدمت ، همه چیز واقعی تر است.

ما صرف بیشتر از دو هفته گذشته مطالعه به زبان محلی است. در حالی که بسیاری از کار ما خواهد بود به زبان فرانسه انجام شده است ، که تنها زبان رسمی و کسب و کار بود. اکثر مردم زبان قبیله ای در اطراف خانه مادری خود صحبت می کرد ، و بسیاری از مردم به اندازه کافی تحصیل به فرانسه صحبت می کنند به اندازه کافی ندارد. در منطقه ای که من نوشته شده بود ، به Pulaar یا Fulani (همان زبان) زبان مادری بود. در جلسه با شدت کمتر را از آموزش قبل از آن فرانسه ما ، داوطلبان نوشته شده در همان منطقه آموخته سلام ، واژگان و دستور زبان این زبان پیچیده است.

با آخرین بیت از اطلاعات به دست ما ، ما خودمان را آماده و تا آنجا که ما می تواند برای در نهایت قابل توجه از خود ما وانمود که ما را درک چه باید بکنید. در پایان آموزش ، مراسم سوگند خوردن وجود دارد. همه ما چنین سوگندی را ادا "را به حمایت و دفاع از قانون اساسی ایالات متحده در برابر همه دشمنان..." است که بندگان دیگر دولتی را. ما تا به حال فرصت برای پاسخگویی به داوطلبان بیشتر از کلاس جلوتر از ما ، که در حال حاضر شده بود یک سال وجود دارد ، و یک بیت از یک حزب گفت : خداحافظی به کسانی که ما در آموزش که ما را نمی بیند دوباره برای ماه شده بود.

پس از ما به عنوان رسمی سپاه داوطلبان صلح (دیگر فقط کارآموزان) سوگند یاد کرد ، ما به رهبری را به پایتخت های منطقه ای برای جمع آوری ملزومات برای ساخت خانه های جدید ما. ما بازار را با یک توده کوچکی از پول به خرید ورق ، پخت و پز گاز ، ظروف ، سطل ، کوزهها ، و دیگر ظروف ، لباس ، صابون ، چای ، آب ژاول ، شمع ، فیلتر آب ، باتری ، و حلقه پشه. در حال حاضر حمل آنچه به نظر می رسید به 200 پاند است. ارزش از دنده برای هر نفر ، داوطلب با تجربه به همراه هر یک از ما را به پست ما. ما در یک تاکسی بوش ، انباشت اشیاء بدست آمده در پژو 505 واگن و خاموش پایین جاده خاکی برای چند ساعت برای رسیدن به مقصد ما سوار ، پیاده کردن دیگر داوطلبان در طول راه .

ما با مقامات محلی تبادل تعارفات و خانه های ما برای اولین بار در تاریخ و زمان آخرین پیاده کردن دنده ما را در یک محل ، آن را برای بیش از یک ماه زن و شوهر باقی بماند دیدم. این عکس نشان می دهد خانه ام به نظر می رسید وقتی که من وارد وجود دارد ، یک فضای بزرگ ، اما بسیار ساده برای یک مرد تنها (بدون برق ، آب در حال اجرا). من به همراه خراردو در مدرسه جایی که من کار و روستای که در آن بسیاری از مردم تبدیل به آشنایان دوستانه و بسیار مفید حتی هنگامی که ما نمی تواند ارتباط برقرار تمام است که به خوبی در ابتدا. و بعد از همه از محل در حال حرکت به محل ، و آموزش ، آموزش ، آموزش ، من در نهایت تا به حال یک لحظه کاملا به فکر کردن در مورد زندگی جدید من برای دو سال آینده آموزش ریاضی به دانش آموزان گینه.

چالش قبل از من در آن نقطه سخت و هیجان انگیز بود ، و من بسیار آگاه بود که یادگیری من تازه آغاز شده بود.