برخی می گویند پیشرفت است به طور مداوم در دستیابی به سطح از توانایی بالاتر و بالاتر به عنوان افراد و در مجموع به عنوان یک جامعه است. به عنوان مثال، ما می توانیم بهبود تلفن های همراه، کامپیوتر، و اتومبیل در هر سال خریداری کنید. دیگران می گویند این پیشرفت شامل رسیدن به یک وضعیت تعادل است که ما هیچ منابع تجدید ناپذیر به طور از بین بردن نیست و با استفاده از منابع انرژی های تجدیدپذیر را که ما تولید میکنیم. اما، شاید هر کدام از آن می تواند نمی شود به طور مداوم و بدون به دست آورد.
به تازگی، یک ابتکار جدید در ژاپن به دنبال
افزایش طول عمر به طور متوسط از خانه به 200 سال است که این منابع به عنوان مصالح ساختمانی کمتر به خانه می شود در دراز مدت مورد نیاز حفاظت از. خانه های چندین نسل قبل از جایگزینی خدمت می کنند و برای پاسخگویی به نیازهای انواع خانواده ها شامل انعطاف پذیری در تنظیم.
برای انواع مختلف تاریخی، جغرافیایی، و دلایل فرهنگی، خانه در ژاپن زندگی به طور متوسط تنها 30 سال به عنوان نسبت به 55 در ایالات متحده و یا 70 در انگلستان همانطور که در مقاله آمده است. دستیابی به دوام نیاز به تغییر فرهنگ به تازگی ارزش کمتر از معیارهای دیگر علاوه بر به اصلاح شیوه های ساخت و ساز. چالش اصلی مهندسی طولانی مدت بهره وری انرژی، پیمانه ای از سیستم های مکانیکی و الکتریکی از خانه به اجازه ارتقاء بعد، و محدود کردن هزینه های تعمیر و نگهداری (به عنوان تقریبا در هر خانه می تواند طول بکشد 200 سال با بودجه تعمیر و نگهداری نامحدود) خواهد بود.
از آنجا که homebuilding کدهای اجرا شده توسط دولت برای همه شهروندان است، این یک وضعیت یک بازار کاملا آزاد که در آن سازندگان برای متقاعد کردن هر خریدار نیاز به افزایش هزینه های اولیه است. به عنوان هزینه های طولانی مدت به کل اقتصاد و جامعه خواهد بود، دولت دموکراتیک در این مورد در ترویج تغییر است.
بخش اصلی خانه نشسته من در حال حاضر در حدود سال 1920 ساخته شد نزدیک به 90 سال پیش است. اگرچه تغییرات زیادی از آن به بعد ساخته شده اند، مقدار قابل توجهی از تیرهای چوبی سازه و دیوارهای آجری از ساختار اصلی هستند. شاید یکی از اندازه گیری های آینده پیشرفت ما خواهد بود که چگونه خانه های قدیمی ما هستند.
